Stundum kemur žaš fyrir aš žegar žiš skošiš ykkur sjįlf, žį getiš žiš ekki munaš hver žiš eruš. Stundum skošiš žiš ķ kring um ykkur og spyrjiš, er žetta allt sem er? Og svo koma tķmar, žar sem žiš lendiš ķ įtökum, žvķ žaš er erfitt fyrir ykkur aš breytast, og ykkur finnst žiš vera alein. Žiš eruš ekki alein. Žiš eruš aldrei alein og hafiš aldrei veriš. Hjartaš ykkar žekkir leišina heim og žar erum viš til stašar, meš śtbreydda vęngi fyrir ykkur. Viš munum vera žar og višhalda orkusvišinu, fyrir žį tķma sem žiš muniš ekki hver žiš eruš. Žiš eruš hin stórkostlegu og žess vegna er okkur heišur ķ aš vera ķ nęrveru ykkar. Viš sitjum viš fętur ykkar og viršum ykkur, žvķ žiš eruš meistararnir, sem hafiš vališ žann kostinn, aš ganga aš baki žeirrar hulu sem gleimskan geymir, įn žess aš muna hver žiš eruš. Viš viljum segja ykkur, aš žiš hafiš nś žegar nįš įrangri. Žiš eruš um žaš bil aš stķga inn ķ žrišja įržśsundiš. žaš eru raunverulegar töfrastundir. Žvķ žegar žiš komist yfir mörkin, munu nżjar reglur gilda. Nżjar fyrirmyndir munu koma fram ķ dagsljósiš og nżjar uppįkomur munu koma fram, nokkuš sem žiš hafiš bešiš lengi eftir.

Fljótlega munuš žiš ganga inn ķ töfratķma sem nefndir eru žrišja įržśsundiš. Žessir tķmar eru mikilvęgari en žiš geriš ykkur grein fyrir, žvķ žaš eru margir sérstakir atburšir sem eiga eftir aš koma upp ķ beinu framhaldi af žessum tķmamótum. Viš ętlum aš deila sumu af žessu, viš ykkur nśna.

1. Kristalbörnin eru vęntanleg

Viš skulum byrja į aš tala um  börnin ķ kristaltķšninni, žvķ žau eru aš koma. Fram til žessa hefur žaš veriš spurning um, hvort börn kristaltķšninnar myndu koma aftur til jaršarinnar, af frjįlsum vilja. Žau hafa gert margar tilraunir og ķ hvert skipti sem žau hafa veriš tilbśin, hafa śtsendarar fariš inn ķ jaršvistina til aš kanna öryggiš, žeir hafa ekki fengiš hlżjar móttökur. Orkusviš jaršar var ekki nęgilega hįtt til aš veita žeim styrk. Innan lęgri orkusviša mannkyns, hefur žeim veriš illa tekiš og sum žeirra jafnvel veriš krossfest. Ótti ykkar hefur rįšiš gjöršum ykkar. Viš getum sagt ykkur aš višhorfin ykkar hafa breyst. Žaš er naušsynlegt fyrir ykkur aš skilja aš jafnvel žótt žiš sameinist ķ smęrri hópum  žį geriš žiš gagn.

Žar til nś nżlega, var žaš spurning hvort börn kristaltķšninnar myndu raunverulega stķga inn ķ jaršvistina og nś getum viš sagt ykkur aš žaš er ekki spurning lengur um hvort, heldur hvenęr.Ykkar įkvöršun hefur gert žaš mögulegt . Börn Indigotķšninnar eru į plįnetunni į žessum tķmum til aš undirbśa jaršveginn, žvķ žetta verkefni žarfnast mikils undirbśnings. Börn Indigotķšninnar eru žau börn, sem munu breyta višhorfum ykkar gagnvart börnum. Žau munu fį ykkur til aš endurskoša skólakerfiš, žau munu fį ykkur til aš leita nżrra leiša, til aš skapa rżmi fyrir börn sem skara fram śr og hjįlpa ykkur viš aš greiša śr hulunni. Börn kristaltķšninnar munu fara nżjar brautir ķ lķfešlisfręšinni. Žetta eru hinir töfrandi. Žetta eru žeir sem eru fram śr hófi öflugir, žó viškvęmir. Styrkur žeirra kemur ķ gegnum žeirra viškvęmni. Til žess aš žau geti snśiš aftur til jaršar, žarf plįnetan aš vera örugg. Meš ykkar vali aš hękka vitundarįstand ykkar, eruš žiš aš skapa öruggt jaršarsviš. Žiš hafiš haft meiri įhrif og snert fleiri hjörtu en žiš geriš ykkur ljóst. Žiš ęttuš aš vera hreykinn af ykkur, žvķ viš erum žaš. Svo į žessum tķmum žegar žiš getiš ekki séš žį sem žiš snertiš, žeim tķmum sem žiš muniš ekki hver žiš eruš, munum viš breyša śr vęngjum okkar til aš endurspegla stórfengleika ykkar. Žvķ žiš eruš hin stórkostlegu, viš viršum žaš hlutverk sem žiš hafiš tekiš į ykkur. Žiš eruš aš skapa breytingar.

2. Aš lįta blysiš ganga

Gangan inn ķ ljósiš

Žrišja įržśsundiš er gangan inn ķ ljósiš. Žetta eru skrefin sem viš žurfum aš taka, til aš opna dyrnar inn ķ fimmtu vķddina til fulls ķ eitt skipti fyrir öll. Byrjunin er žegar komin ķ gang. Önnur sérstök uppįkoma er, aš lįta blysiš ganga. Žvķ fram til žessa, hefur mannkyninu ekki tekist aš  višhalda orkusviši jaršar. Aš hugsa um og yrkja plįnetuna Jörš hefur veriš illilega višhaldiš. Ķ gegnum orkusviš ykkar lęgra įstands, žaš hefur ekki veriš mögulegt fyrir mannkyniš aš višhalda žessu orkuįstandi meš góšu móti. Žegar žiš gangiš inn ķ ljós ęšra orkuįstands, žį munu žessi višhorf breytast og žiš muniš finna til meiri įbyrgšar, til aš hugsa um og yrkja Móšur Jörš. Žiš hafiš tekiš žann valkost aš leita ęšri sannleika, sem hefur bókstaflega lyft ykkur upp. Mannverur sem voru ķ lęgra orkuįstandi fyrir fįum įrum, eru nś žegar komnar inn ķ hęrra orkuįstand, sem gerir žeim kleyft aš ganga ķ ljósi og virkja žann kraft sem er fęšingarrettur alls mannkyns. Viš erum afar hreykin af žeim įrangri sem žiš hafiš nįš, žvķ fyrir fįum įrum, gaf ekkert til kynna um aš ykkur myndi takast aš komast žetta langt, meš aš skapa ašstęšur og virkja žaš orkuįstand sem žiš eruš žegar komin ķ.

Takiš nś kyndilinn af įbyrgš og haldiš honum hįtt og veriš hreykin. Žvķ krafturinn sem ykkur hefur įskotnast er sköpunarkrafturinn. Žeim krafti fylgir lķka įbyrgšin aš nota žennan kraft og virkja hann rétt. Sameinist um aš vinna meš Móšur jörš og žiš muniš stķga stór skref, meš aš skapa himinn į jörš. Nś er rétti tķminn og žiš eruš gęslumenn plįnetunnar og orkuhjśps Móšurinnar. Takiš kyndilinn og višhaldiš helgi hans.

Sjötta og sķšasta tilraunin

Žiš voruš bśin aš velja ykkur tķmamörk į leikvellinum og ef žiš hefšuš ekki munaš hver žiš voruš, myndi jöršin einfaldlega hafa snśist į hlišina og eytt öllu lķfi eins og hśn hefur gert fimm sinnum įšur. Žetta hefši oršiš ķ sjötta og sķšasta skiptiš. Žiš byrjušuš aš vakna til mešvitundar og munduš hver žiš voruš og tókuš valdiš ķ ykkar hendur, žiš eruš aš skapa rżmi fyrir vakningu mannkyns ķ ykkar umhverfi. Getiš žiš ķmyndaš ykkur undrunina? Getiš žiš ķmyndaš ykkur dżršina? Getiš žiš ķmyndaš ykkur fögnušinn žegar žiš fįiš stašfestinguna į aš žiš eruš mann-englar? Žvķ ef į aš takast aš skapa himinn į jörš, er naušsynlegt aš hafa engla. Žiš eruš englar jaršarinnar og žiš beriš žaš vel. Žiš beriš žaš meš reisn og gangiš hreint til verks. Veriš žiš sjįlf, žvķ žiš eruš mann-englarnir sem nś byggja jöršina og eruš aš móta hana į žessum tķmum.

Žaš er fylgst meš ykkur

Viš höfum oft sagt ykkur aš žiš eruš undir eftirliti margra augna sem žiš eruš ekki mešvituš um. Žiš skošiš ykkur um ķ svigrśminu ykkar og žiš sjįiš takmarkašann fjölda augna sem fylgir ykkur eftir, en viš getum sagt ykkur aš žaš eru margar vķddir yfirtóna, sem eru ķ umhverfinu. Ef žiš haldiš aš Amsterdam hafi umferšavandamįl, žį getum viš sagt ykkur aš umferšavandinn er raunverulegur hjį okkur. Allra augu ķ hinum svokallaša alheimi hafa beinst aš plįnetu hins frjįlsa vals, žvķ žiš eruš aš virkja hana. Žiš eruš aš skapa breytingar. Žvķ meš žvķ aš skapa farveginn fyrir börn kristaltķšninnar, svo  nż lķffręši geti byrjaš aš taka į sig mynd, žį eruš žiš aš breyta alheiminum. Žau ykkar sem óska eftir endurnżjun į lķfsmynd sinni og yngja hana upp, munu gera žaš. Žiš eigiš vališ, žvķ žaš er ašeins ein regla į leikvellinum, svo ef žiš viljiš, mun žaš vera svo, ef žiš vijiš ekki, viš viršum ykkur.

3. Breytingahópar taka sér stöšu.

Žaš munu margir hętta ķ komandi framtķš. Margir taka žann valkostinn, aš vera ekki meš. Lįtiš žį ekki hafa įhrif į ykkur, ķ Guanna bęnum, dęmiš žį ekki, fyrir litla andagift. Žeir hafa gengt mikilvęgu hlutverki, sem hefur gert žetta verkefni mögulegt. Viš getum sagt ykkur, aš žeir eiga heišur skiliš. Vegna ykkar įkvöršunar, er komin tķmi til aš umbreytingarhópurinn fari aš koma saman. Umbreytingarhópurinn er sérstakur hópur heilara sem vinnur viš žessar umbreytingar. Žaš sem žiš kalliš dauša er ašeins umbreyting į orku frį einu įstandi, yfir ķ annaš. Svipaš og į sér staš ķ svefni, žiš muniš lęra aš skylja velbśnaš endurholdgunar og hver žiš raunverulega eruš. Svipaš og žiš mynduš sofna meš erfišleika sem myndu angra hugann, žį vęri žaš vķst aš žiš munuš vakna aš morgni meš žessa sömu erfišleika ķ huganum og žyrftuš aš takast į viš žaš. Viš erum aš reyna aš segja ykkur aš žaš sem žiš kalliš dauša er svoš til žaš sama. Žvķ ef žiš fariš yfir meš erfišleika ķ huganum, söknuš ķ hjarta eša ótta, žį komiš žiš til meš aš upplifa samskonar orkusviš žegar žiš komiš aftur. Ahh, en snśum okkur aftur aš umbreytingarhópnum. Žetta eru heilunarmeistararnir sem koma inn meš žann töframįtt, sem getur stillt af orkusvišiš ykkar. Stundum  fylgir töframįttur, meš snertingu handa žeirra. Stundum vinna žeir ķ orkujöfnun į nęturnar žegar žiš sofiš. Žeir eru hér til aš koma jafnvęgi į orkusvišiš ykkar, til aš umbreytingar geti aušveldlega įtt sér staš. Stundum vinna žeir meš žį sem hafa oršiš fyrir įfalli, žvķ žaš er oft erfitt fyrir žį aš fynna ljós og komast aftur heim eša įtta sig į žvķ aš umbreyting hefur įtt sér staš. Žeir įtta sig ekki į aš žeir séu komnir yfir. Į öšrum tķmum vinna žeir meš fjölskyldum sem hafa misst įstvin og hjįlpa žeim til aš öšlast skilninga į hversu stórkostlega hęfileika žeim er gefiš. Umbreytingarhópurinn eru töfraverurnar sem munu halda įfram aš vinna og virkja lķffręšibreytingarnar į žessari plįnetu, sem stušningur viš umbreytingarferliš og hjįlpar žeim aš finna ljósbrautina heim.

Žiš eruš mörg hér į stašnum ķ dag. Sum ykkar eruš aš heyra žessi tķšindi ķ fyrsta sinn og žiš nemiš žaš ķ hjörtum ykkar aš viš erum aš tala til ykkar. Jį, žaš gerum viš. Žvķ nś er tķminn til aš sį fręjum, žvķ žišveršiš kölluš fljótlega til ašgerša og vinna ykkar mun verša virt į öllum tķmum. Svo žegar žiš įkvešiš aš koma heim, mun ykkur vera fagnaš af ęšstu englum, žvķ mörg ykkar gera sér ekki grein fyrir hvaš bķšur žeirra. Žeir sem taka į móti ykkur munu leiša ykkur inn ķ sal hinna mörgu lita, žar sem dynjandi fagnašarlęti munu standa yfir dögum saman. Žetta er fyrir ykkur. Žetta er fyrir žį vinnu sem žiš hafiš framkvęmt. Žetta er fyrir žau hjörtu sem žiš hafiš snert. Žetta er fyrir žann kęrleika sem žiš hafiš gefiš. Hugsiš um žetta. Svo žegar ykkur fynnst žiš vera föst, į žeim tķmum sem žiš fynniš ekki tengingarnar, stigiš eitt skref įfram og veriš mešvituš um aš viš stöndum aš baki ykkar, žvķ žiš eruš ekki ein. Okkur er heišur af, aš fį aš vera meš ykkur og spegla kraftinn ykkar og ašstoša ykkur viš vakna til nżrrar mešvitundar.

4. Aš tengja ljóshringina inn ķ ljóskešju

Mešhöndliš ykkur sjįlf sem óašskyljanlegan hluta af Guši, žvķ žiš eruš žaš. Mešhöndliš ykkur sjįlf meš fullri viršingu, žaš gerum viš. Mešhöndliš ykkur sjįlf sem mannlega engla, žaš sem žiš eruš, vęngir ykkar eru ķ vexti. Žiš leitiš oft eftir svörum, frį okkur eša öšrum gagnvart framtķšinni. Žaš var enginn Gušlegur įsetningur, eins og žiš hafiš leitaš eftir. Žiš eruš aš móta framtķšina eftir eigin vali. Žiš eruš sköpunarkrafturinn! Žiš eruš aš byrja aš öšlast skilning į vķsbendinunum, mešan žiš uppgötviš sannleikskraftinn ykkar, ķ gegnum ykkar lķffręšilegu uppbyggingu. Leikvöllur hins frjįlsa vals hefur skilaš įrangri. Eftir allar umręšurnar, eftir allann efann, eftir allar žęr stundir sem viš höfum snert orkusvišiš ykkar og hjįlpaš ykkur aš muna aš hér virkjum viš kraftinn hvort fyrir annaš. Žaš eru įkvešnir ljóshringir sem eru til stašar og svipaš aš kasta steini ķ vatn, aš žeir vaxa sem stigvaxandi hringrįs. Žannig sjįum viš ykkur, žvķ hvert ykkar um sig er umvafiš ljóshring. Ef žiš feliš hann og haldiš honum til baka og teljiš ykkur trś um aš enginn skylji ykkur, mun enginn sjį hann. En ef žiš stigiš fram og segiš hughraust, Ég er ljóshringur og ég vil tegjast žķnum, munu ljóshringirnir mynda órjśfanlega kešju, žvķ žiš eruš fjölskylda ljóssins og nś er stundin runnin upp. Viš erum svo hreikin af ykkur. Finiš ykkar leišir til aš tengjast ķ kęrleika og ljósi og allt mun falla saman į undursamlegan hįtt. Myndiš smįhópa til aš virkja tengingar og beiniš ykkar fókus į tilganginn. Myndiš stęrri hópa af fólki sem eru sama sinnis, til aš leita leiša til aš stękka hringina, į mešan žiš sameinist um aš leita ęšri sannleika. Muniš aš žessir hringir meiga aldrei vera einangrašir, žar sem ljósiš er alheimslegt og tilheyrir okkur öllum. Finniš leišir til aš tengja ljóshringina og orkusvišin  sem žiš sękiš heim, munu fį stöšugann grunn į jöršinni.

Leyndardómurinn mikli

Viš byšjum ykkur aš vera stöšug ķ žeim sannleika sem žiš eruš . Staštengiš kraftinn ykkar og undirbśiš ykkur vel svo žiš getiš veitt öšrum meiri kraft. Žetta er flęši alheimsorkunnar. Ykkar val hefur leitt ykkur hingaš. Žiš veršiš aš skilja aš į leikvelli hins frjįlsa vals, aš žar er ekkert til sem heitir rangur valkostur. Žetta er hinn mikli leindardómur sem žiš hafiš duliš frį ykkur sjįlfum. Ykkar raunveruleiki er ykkar įbyrgš  og ef ykkur lķkar ekki hvar žiš eruš stašsett, endurskošiš afstöšu ykkar. Žiš eruš meistararnir og hafiš sigraš į leikvelli hins frjįlsa vals. Leikurinn fęrist nś upp į annaš stig.

5. Önnur plįneta hins frjįlsa vals

Žaš eru orkurįsir sem eru aš opnast, jafnvel į žessari stundu. Viš viljum lįta ykkur vita aš žetta er ykkar framkvęmd og žess vegna viršum viš ykkur svo mikiš. Žess vegna hafa augu alls alheims beinst aš ykkur. Vegna žess aš žessar rįsir munu vera notašar fyrir manneskjur til aškomu į plįnetu hins frjįlsa vals til aš sjį hvernig žiš fóruš aš žessu. Žiš munuš verša bókafręšingarnir til aš ašstoša žęr viš aš fį svörin sem žau leita. Žaš er okkur mikiš fagnašarefni aš geta sagt ykkur aš žiš eruš ekki lengur eina plįneta hins frjįlsa vals. Žaš er önnur. Hśn er byrjuš. Žiš hafiš skapaš hana. Žiš hafiš komiš henni į hreyfingu og allir munu fylgjast meš ykkar vali, žvķ žiš eruš ekki eina plįneta hins frjįlsa vals. Žiš eruš fyrsta plįneta hins frjįlsa vals. Getiš žiš skiliš hvers vegna viš erum svo hreikin af ykkur? Getiš žiš skiliš hvernig ykkar litlu valmöguleikar ķ deginum og ringulreišin sem žiš upplifiš stundum og tilfinningin um aš vera glötuš, hefur haft įhrif į allann alheiminn? Eini möguleikinn til aš leika žennann leik, var aš hylja hann blęjum, til aš žiš yršuš ekki mešvituš um ykkar raunverulega kraft, ķ ykkar mótun. Viš segjum, aš žiš hafiš spjaraš ykkur vel. Okkur žykir svo vęnt um ykkur.

Į žeim tķmum sem ykkur fynnst žiš vera glötuš, į žeim tķmum sem žiš muniš ekki hver žiš eruš, hugsiš til okkar, žvķ viš stöndum aš baki ykkar meš opna arma. Okkar vęngir eru einfaldlega til speglunnar į krafti og storfengleika mannkyns, žvķ ykkur hefur tekist aš virkja breytingar į leikvelli hins frķja vals. Nś munuš žiš skrį söguna. Nś munuš žiš skjalfesta söguna af žvķ hvernig žetta var framkvęmt, žvķ margir munu koma og leita upplżsinga. Žannig munu orkurįsirnar vera notašar. Upprisan sem žiš hafiš bešiš eftir, er nś aš nįlgast. Hśn er komin ķ gang og žiš munuš ekki yfirgefa žessa plįnetu. Žess ķ staš, munuš žiš koma heim, hingaš. Žiš hafiš unniš gott starf og viš erum hreykinn af ykkur. Viš erum hreykin aš hafa ykkur ķ fjölskyldunni žvķ žiš hafiš notaš orkuna vel.

Veriš stöšug ķ žeim sannleika sem žiš eruš. Veriš stöšug ķ trśnni į žessum tķmum. Veriš mešvituš um aš žiš eruš aldrei ein, kęrleikurinn sem žiš nemiš, er frį okkur, sem viš beinum yfir axlir ykkar. Vöršurinn er hér, ķ gegnum okkar tjįningu, en hann er ekki sį eini sem getur haft beint samband viš okkur. Viš erum til stašar fyrir ykkur öll, eins og viš höfum alltaf veriš. Žiš veršiš bara aš spyrja, žvķ žaš er ašeins ein regla į leikvelli hins frjįlsa vals.

Žegar viš byrjušum žennan leik meš ykkur, žį settuš žiš reglurnar og kusuš aš fęra ykkur undir hjśp gleimskunnar og žiš leystuš žaš vel af hendi. Okkur kom ekki til hugar aš žiš mynduš muna og fęra leikinn upp į nżtt stig, eins og žiš eruš aš gera. Ykkur hefur tekist aš fara fram śr ykkar og okkar björtustu vonum. Įšur en žiš hverfiš hešan ķ dag, horfiš ķ augu hvers annars og fynniš uppruna ykkar andlegu fjölskildu, žvķ nś er stundin runnin upp. Žetta er stundin til aš gangast viš vęngjunum sem eru ykkar, sem mannlegir englar, žvķ viš erum svo hreykin af ykkur.

6. Upprisan er hafin og sögusvišiš aš hefjast!

Žaš er mikiš sem mun gerast į plįnetunni ykkar į žessum tķmum,tķmar umbreytinganna eru byrjašir fyrir alvöru. Jį, žaš mun rķkja ótti į plįnetunni. Reyniš aš skylja aš ótti er ekkert annaš en skortur į upplżsingum. Žaš er tómarśm sem dregur allt til sķn og alla orku sem er ķ nįmunda viš žaš. Allt sem žiš žurfiš aš gera til aš eyša óttanum er aš dreyfa upplżsingum. Um leiš og žiš žreyfiš upplżsingunum, mun tómarśmiš hverfa. Fylliš tómarśmiš meš kęrleikskrafti hjartans, žvķ žaš er žaš sem žarf. Jafnvel žótt žiš hafiš ekki öll svörin, fylgiš hjartanu, žvķ žannig tölum viš til ykkar og hjartaš ykkar žekkir leišina heim. žaš hefur veriš žar mörgum sinnum.

Fynniš rķmi ķ ykkar tilveru til aš gefa mannkyni aukinn styrk. Fynniš uppsprettu kraftsins sem viš erum aš tala um og fynniš leišir til aš virkja žį sem eru meš ykkur. Žaš mun žjóna žrišja įratugnum, svo žegar žiš stigiš inn ķ žessa töfratķma, žį veršiš žiš umvafin ķ töfrum. Žiš hafiš skapaš möguleika fyrir margar plįnetur hins frjįlsa vals. Žiš hafiš mótaš žaš, mķn kęru.  Vinsamlega, hafiš žaš ķ huga. Ykkar įkvöršun hefur skapaš žetta frį grunni. Žaš er ykkar įkvöršun sem hefur fęrt ykkur hingaš ķ dag  og viš erum afar hreykin af ykkur. Lżtiš ķ kring um ykkur. Horfiš ķ augu hvors annars. Snertiš hvort annaš meš englasnertingu og viš munum svara meš stóru fašmlagi og mildri snertingu. Viš byšjum ykkur um aš lįta žau ganga, hvers til annars, žvķ viš sjįum ykkur sem börn ķ myrkvušu herbergi. Hvert ykkar um sig hefur sömu hvatninguna, um aš fynna ljósiš, samt rekist žiš hvort į annaš, žiš rekist į veggi, žiš žvęlist hvert fyrir öšru ķ einlęgri hvatningu, til aš fynna ljósiš og śtgönguleišina. Viš getum sagt ykkur aš žaš er ašeins ein leiš sem žiš getiš fariš, til aš komast śt śr myrkraherberginu og hśn er aš haldast ķ hendur. Lżtiš ķ kring um ykkur žvķ žiš eruš ekki ein ķ žessu myrkraherbergi. Žiš eruš ekki žau einu sem hula gleymskunnar hvķlir į. Leitiš ęšri sannleika og žiš komist heim. Aš sleppa er lykillinn.

Leyfiš ykkur aš losa um žaš sem heldur ykkur til baka. Okkur skylst, aš losa um eitthvaš sé eitt žaš erfišasta fyrir mannkyn aš framkvęma, Žvķ aš hafna breytingum, er ķ ykkar ešli. Viš segjum gefiš ykkur frjįls, Žvķ žess sem žiš leitiš, er žegar til stašar, ķ ykkur sjįlfum. Žiš žurfiš ašeins aš sleppa žvķ sem heldur ykkur frį žvķ aš kynnast ykkar eigin sannleika. Sleppiš žvķ sem heldur ykkur til baka og seilist eftir ęšri sannleika žvķ nżr himinn į jörš er ķ birtingu sinni. Byrjunin į įržśsundinu er byrjun į nżju ferli. Sköpun į heimili er ķ hnotskurn. Žaš sem žiš kalliš upprisa (ascension) er hafin. Viš undirstrikum aftur , Veriš mešvituš um aš  žiš eruš ekki lengur eina plįneta hins frjįlsa vals. Nś er komin önnur og žau vilja vita hvernig žiš fóruš aš. Žiš hafiš žroskast frį nemanda og upp ķ kennara. Veriš kennararnir. fęriš inn ykkar žekkingu. Fęriš inn ykkar sannleika og bśiš ykkur undir aš deila honum meš öšrum. Nś er stundin runnin upp. Velkomin heim. Nemiš kęrleikann ķ umhverfinu og žį elsku sem umvefur ykkur og leišir ykkur. Žaš er ykkar stórfengleiki sem žiš nemiš. Hann er ykkar. beriš hann. Deiliš honum meš hreykni, į sama hįtt og viš erum hreykin af ykkur. Žiš eruš aš skapa ykkur heimili  ykkar megin hulunnar. Velkomin heim. Velkomin heim. Velkomin heim.

7. Sérfróšir leišbeinendur fyrir feršina framundan

Viš byšjum gęsluvöršinn afsökunnar, viš höfšum lofaš honum aš viš myndum ekki knśsa hann svona žétt, en viš höfum vķst gert žaš. (Tįr) Orkan sem žiš nemiš ķ umhverfinum er stórfengleg. Samt, eruš žiš ekki žau einu sem eru ķ žessari orku. Žetta umhverfi er afar, afar žéttsetiš. Žaš eru mörg yfirtónsviš sem eru til stašar, žvķ allir leišbeinendur kennaranna ykkar eru hér meš ykkur og sitja viš fętur ykkar ķ žakklętisskyni. Žeir umfašma ykkur og stundum er žaš eina sem žeir geta gert, er aš fį hįrin til aš rķsa į örmum ykkar. Kannist viš žį, veriš meš žeim og žakkiš žeim fyrir aš vera hér. Žeir eru hluti af ykkar tilveru og sameiginlega hafiš žiš gert vel. Žaš hafa alltaf veriš sérfróšir leišbeinendur sem hafa unniš meš ykkur ķ stuttan tķma žegar žiš hafiš žjónaš įkvešnum įsetningi eša verkefni. Nś žegar žiš takiš aš ykkur stęrra verkefni ķ žrišja įratugnum, žį hafiš žiš tękifęri aš fį meš ykkur sérfróša leišbeiendur, til aš vinna meš ykkur ķ gegnum žessa tķma. Žetta eru sérfręšingarnir sem eru vel upplżstir um framžróun ykkar og žį pķslargöngu sem žiš žurfiš aš ganga ķ gegnum. Žiš žurfiš ašeins aš įkalla žį og žeir munu vera til stašar. Žiš hafiš alltaf haft žennan kraft, žó er naušsynlegt aš mynna ykkur į žessi sérstöku verkefni. Žessir sérfręšingar bķša ašeins eftir beyšni ykkar um tengingar fyrir leikvöll hins frjįlsa vals, žvķ žaš er ašeins hęgt aš ljśka verkefni, sé žaš unniš meš įsetningi.

Sumir ykkar hefšbundnu leibeinenda viršast hafa dregiš sig ķ hlé, til aš aušvelda žessar tengingar fyrir ykkur. Mörgum ykkar hefur fundist aš leišbeinendur ykkar hafi yfirgefiš ykkur. Žetta eru einfaldlega tķmar samvirkjunar, svo inngangskafli sérfróšra leišbeinanda gęti hafist. Žessir nżju leišbeinendur munu ekki leiša ykkur, į sama hįtt. Heldur, munu žeir vinna meš ykkur, til aš virkja aukinn kraft. Lįtiš ykkur ekki fynnast aš žiš hafiš misst eitthvaš, žvķ žiš hafiš ekkert misst. Fynniš frekar ti eftirvęntingar, um žį möguleika sem ykkar sérhęfšu leišbeinendur, munu leiša ykkur ķ. Žeir eru hér til aš tengjast įstrķšuferlinu ykkar, til aš endurskapa heimiliš. Žeir munu ekki taka orkuna ykkar, svo reyniš ekki aš lįta hana ķ žeirra hendur, žvķ žaš mun draga śr virkjun hins raunverulega verkefnis. Meiri upplżsingar, um žessa sérfręšinga munu berast fljótlega.

Viš fylgjumst meš, af eftirvęntingu žegar žiš stigiš upp į nęsta stig, mannlegrar tjįningar. Žiš hafiš gert vel og okkur er heišur af žvķ, aš vera hér meš ykkur, žegar žiš takiš viš gjöfum žrišja įratugarins. Žaš er meš ęšstu viršingu, sem viš byšjum ykkur um aš sżna hvort öšru tillitsemi, aš nota orkusvišiš ykkar, til aš styrkja hvort annaš svo žiš getiš séš hversu stórfengleg žiš eruš. Gleimiš ekki leiknum, kęru vinir, žvķ ef okkur fynnst žiš taka hann of  alvarlega munum viš kitla ykkur undir uggum til aš mynna ykkur į aš žetta er ašeins leikur. og ķ Gušanna bęnum, veriš góš hvert viš annaš.